Zware dag

Soms heb je van die dagen die je niet snel meer zal vergeten om verschillende redenen. Woensdag was zo'n dag. Het was een hele drukke dag op de operatiezalen van de verloskunde. Heb tussen 9.00 uur en 14.00 uur daar gestaan. Er stonden die dag 2 keizersnedes, twee fibroom (knobbels in baarmoeder) verwijderingen en een cerclage (dichtmaken van baarmoedermond zodat kindje niet te vroeg komt) op de planning. 

Het liep alleen een beetje anders dan gepland. Toen ik binnenkwam zouden ze net gaan beginnen met het zetten van de cerclage. Ze kwamen er toen alleen achter dat die mevrouw al volledige ontsluiting had en dat het dus een miskraam zou worden. Het kindje kwam veel te vroeg, met 17 weken op de wereld. Ik zal jullie de details besparen, maar met deze situatie werd ook zeker niet empatisch omgegaan.

Daarna was het tijd voor de fibroom verwijdering. Tijdens de operatie kwamen ze er bij toeval achter dat ze een darmtumor had. Toen de gynaecoloog de chirurg niet kon bereiken besloot hij zelf de darmoperatie te doen. Dit is gelukkig goed gegaan ondanks dat dit niet deze man zijn specialisme is.

Daarna was het tijd voor de twee keizersnedes. De eerste keizersnede was bij een kindje wat in stuit lag. Dit ging gelukkig allemaal goed en vlot en was een meisje van ruim 3,4 kg wat voor hier heel groot is. Daarna volgde de volgende keizersnede. Ze hadden mij alleen niet helemaal goed ingelicht en dit bleek om een keizersnede te gaan van een kindje van 37 weken wat al in de buik overleden was. Dit was wel even schrikken gezien ik dit dus niet zag aankomen. 

Het omgaan met de dood van een ongeboren kindje is zo anders dan thuis. Het moment dat zo'n kindje overleden is, lijkt het hier meer een soort van probleem wat ze moeten oplossen. Niet iets waarbij ze aandacht hebben voor de emoties van de ouders en het gezin. 

Een voorbeeld daarvan is dat ze tijdens zo'n operatie met elkaar kletsen, lachen en grapjes maken. Een van de verpleegkundige vroeg ook of ik een foto wilde van het overleden kindje en toen ik antwoorde dat ik dat niet respectvol vond naar de moeder toe vroeg ze lachend of ik nu verdrietig was... Intussentijd krijgt die vrouw alle gesprekken en grappen ook gewoon mee aangezien ze alleen ruggenprik geven. Dit zou bij ons uiterst ongepast en onrespectvol zijn. Dus dat is wel lastig om te zien.

Was al met al een chaotische dag. Dit is een kant die helaas ook bij de verloskunde hoort. Hoe lastig dat soms ook is. Het was wel een leerzame ervaring. Vooral geleerd wat ik zelf anders zou doen mocht ik voor die situatie komen te staan.

In de avond lekker een filmpje gekeken met twee meiden van hier. Heel fijn dat je na zo'n dag het er met anderen over kan hebben en even iets simpels doen om je gedachten even op iets anders te focussen.